Z płaskiego w przestrzeń
Michał Drożdż

Oczywiście sporym nadużyciem byłoby twierdzenie, że jest to jedyna ciekawa rzecz w wymienionych przykładach, ale właśnie ten aspekt tworzenia bywa inspiracją dla dizajnerów projektujących sprzęty domowe. Meble, oświetlenie czy drobne akcesoria nabierają dodatkowych walorów gdy, niezgodnie z powszechnym przyzwyczajeniem, nie są czymś gotowym, tylko rodzajem półproduktu, którego kształt końcowy powstaje przy naszym udziale. To swoiste „zrób to sam” ma miejsce już w przypadku składanych krzeseł, tak często spotykanych tam gdzie konieczna jest oszczędność przestrzeni. Znane i często spotykane krzesła straciły już posmak atrakcyjności właśnie ze względu na swoją powszechność, jednak nowa koncepcja takiego obiektu natychmiast zwraca uwagę i na nowo intryguje. Tak jest z projektem Pick Chair nowojorskiego studio dror (http://www.studiodror.com) należącego do Dror’a Benschertrit’a. Ciekawy sposób składania wiszącej na ścianie „deski” zmienia spojrzenie na przedmiot, który nauczyliśmy się traktować jako coś oczywistego.

Japońskie podejście do tego rodzaju projektowania możemy odnaleźć w projekcie HONEYCOMB produkowanym przez Kyouei Co. , Ltd. (http://www.kyouei-ltd.co.jp) Składana lampa, wykonana z lokalnego rodzaju papieru „Denguri” wytwarzanego w regionie Shikoku, po rozłożeniu nabiera kształtu tradycyjnej europejskiej lampy stołowej. To połączenie płaskiego opakowania, metody rozkładania pochodzącej ze wschodniej tradycji, lokalnego materiału i zachodniego kształtu tworzy oryginalny obiekt doskonale wykorzystywany również w działaniach artystycznych.

Najbardziej radykalnym, z przytaczanych tutaj przykładów, projektem zawierającym samodzielną zmianę płaskiego przedmiotu w sprzęt domowy jest seria akcesoriów B.I.O. (Bendable Interior Objects). Szwedzcy dizajnerzy z grupy FORM US WITH LOVE (http://www.formuswithlove.se/flash.php) zaprojektowali grupę obiektów, które w pierwszym etapie znajdują się na wspólnej płaskiej planszy przypominającej wykrój krawiecki lub zestaw modelarski. Wyraźny rysunek ukazujący nie tylko wzór, ale także sugerujący sposób montażu jest przykładem dobrego projektowania graficznego. Dopiero udział osoby składającej sprawia, że pojawia się trzeci wymiar.

Zaprezentowane powyżej przykłady nie są rewolucją w projektowaniu. Tego rodzaju myślenie od lat pojawia się w światowym dizajnie, a jeszcze częściej jest wykorzystywane w szkolnych ćwiczeniach na uczelniach projektowych, nie wspominając już o całym przemyśle opakowaniowym. Jednak warto prezentować przedmioty, w których idee te są twórczo wykorzystywane i rozwijane.